Wady zgryzu

Skutki zaniedbań

Nie leczone wady zgryzu mogą prowadzić do poważnych zaburzeń w stawie skroniowo - żuchwowym (pierwsze objawy to trzaski podczas otwierania lub zamykania ust), a także do próchnicy (wady utrudniają dokładne szczotkowanie zębów) i chorób przyzębia (paradontozy). W rezultacie mogą przyczynić się do utraty zębów.

Przyczyny powstawania wad

Zaburzenia spowodowane są wrodzonymi wadami zgryzu lub wadami nabytymi (w ok. 80% przypadków). Wady nabyte powstają w ciągu kilku pierwszych lat życia. Wywoływane są przez:

  • niedobory witaminowe (np. witaminy D),
  • nieodpowiednie układanie niemowlęcia w łóżeczku, sposób karmienia,
  • nieodpowiedni sposób oddychania (przez otwarte usta, spowodowany przerostem migdałka gardłowego, alergiami, stanami zapalnymi błony śluzowej nosa lub gardła),
  • nieodpowiedni sposób połykania, mówienia,
  • nawyk ssania (palca, wargi, przedmiotów),
  • urazy.

Najczęstszą przyczyną powstawania wad jest jednak próchnica zębów (szczególnie mlecznych) i jej następstwa, często prowadzące do przedwczesnej utraty zębów u dzieci. Przedwczesna utrata zębów mlecznych w konsekwencji wywołuje zaburzenia zgryzu, zahamowanie wzrostu kości szczęki oraz uszkodzenie procesu kształtowania się zawiązków zębów stałych. Przez to proces wymiany uzębienia przyspiesza się lub opóźnia, a kolejność wyrzynania się zębów stałych zostaje zaburzona (zęby są stłoczone, przemieszczone poza łuk zębowy, obrócone względem własnej osi).

Wady zgryzu występujące najczęściej:

  1. u dzieci
    • przodozgryz - powstaje w wyniku nadmiernego wzrostu żuchwy ku przodowi lub zahamowania wzrostu szczęki.
    • tyłozgryz - cofnięcie żuchwy w stosunku do zębów szczęki.
    • zgryz otwarty - brak kontaktu zębów w płaszczyźnie pionowej.
    • zgryz krzyżowy - odwrotne zachodzenie zębów.
  2. u młodzieży i dorosłych najczęściej leczy się tzw. nieprawidłowości zębowe:
    • zęby rosnące poza łukiem (stłoczenia)
    • obrócone
    • przemieszczone
    • zatrzymane w kości.